David Gitter oraz Leah Fang zebrali w swoim artykule: The Chinese Communist Party’s Use of Homophonous Pen Names, chyba wszystkie znane pseudonimy wykorzystywane w chińskiej propagandzie. Od jutra zaczynam prowadzić cotygoddniową wiwisekcję trybuny partyjnej, wiec myślę, że to dobre wprowadzenie.

Poniżej wypisuję aliasy związane bezpośrednio z „Dziennikiem Ludowym” (Renmin Ribao) oraz z jego ekosystemem internetowym. Autorzy podkreślają, że takie pseudonimy nie są zwykłymi aliasami autorów, lecz mają sygnalizować wagę tekstu. Choć mają wyglądać jak nazwisko dziennikarza, ale fonetycznie wskazują na organ, redakcję lub funkcję, którą w rzeczywistości reprezentują. Przy tym wszystkim należy pamiętać, że „Dziennik Ludowy” jest organem Komitetu Centralnego KPCh, wiec nie ma w nim miejsca na przypadek.

Pseudonim Chińskie znaki Znaczenie / gra słów Kontekst użycia w Renmin Ribao
Ren Zhongping 任仲平 od Renmin Ribao de zhongyao pinglun — „ważny komentarz Dziennika Ludowego” Utworzony w 1993 roku. Używany do autorytatywnych komentarzy politycznych, często o randze zbliżonej do drugiego poziomu po redakcyjnych komentarzach. Autorzy opisują go jako oficjalnego „rzecznika” Renmin Ribao i „złotego autora” gazety. Tematy miały być wybierane przez kierownictwo gazety, a nawet przez „centralnych towarzyszy kierowniczych.”
He Zhenhua 何振华 od ruhe zhenxing Zhonghua — „jak ożywić / wzmocnić Chiny” Pseudonim Departamentu Komentarzy dziennika używany głównie do walki z narracjami uznawanymi za wrogie interesom KPCh. Powstał po zamieszkach w Tybecie w 2008 roku i był używany do ataków na Dalajlamę, krytyki zachodnich aktywistów, obrony chińskiej suwerenności, a później także np. do odpierania narracji o kryzysie chińskiej gospodarki po wypowiedziach George’a Sorosa. Autorzy określają go jako narzędzie do reagowania na „wrażliwe gorące kwestie.”
Guo Jiping 国纪平 od youguan guoji de zhongyao pinglun — „ważny komentarz dotyczący spraw międzynarodowych” Stworzony w 2005 roku przez Departament Międzynarodowy dziennika. Używany do dłuższych, bardziej analitycznych tekstów o polityce zagranicznej: „harmonijny świat” Hu Jintao, krytyka unilateralizmu, promowanie „nowej koncepcji bezpieczeństwa,” komentarze wokół wizyt Xi Jinping, relacji z Wielką Brytanią, Ameryką Łacińską itd.
Zhong Sheng 钟声 oficjalnie Zhongguo zhi sheng — „głos Chin”; dodatkowo jingshi zhongsheng — „dźwięk dzwonu alarmowego” Drugi pseudonim Departamentu Międzynarodowego. Krótszy, szybszy i bardziej alarmistyczny niż Guo Jiping. Używany do ostrzegawczych komentarzy o sporach międzynarodowych: Francja–Dalajlama, spór o Diaoyu (Senkaku), USA i „bezpieczeństwo narodowe,” Filipiny i arbitraż Morza Południowochińskiego. Autorzy sugerują, że może pełnić niskopoziomową funkcję w hierarchii chińskich ostrzeżeń dyplomatyczno-propagandowych.
Zhong Zuwen 仲祖文 od zhongyang zuzhibu wenzhang — „artykuł Wydziału Organizacyjnego KC” Pseudonim Centralnego Wydziału Organizacyjnego KPCh publikowany wyłącznie w „Dzienniku Ludowym.” Dotyczy zarządzania kadrami, dyscypliny partyjnej, budowy partii i problemów personalnych. Autorzy przywołują określenie, że od pojawienia się we wrześniu 2001 roku był traktowany jako „wiatrowskaz” w sprawach zarządzania i mianowania kadr.
Guo Ping 国平 od guojia wangxinban pinglun / guojia pinglun — „komentarz państwowy” Nie jest wykorzystywany w drukowanej wersji „Dziennika Ludowego,” ale należy do ekosystemu oficjalnych publikacji internetowych. Związany z Państwowym Biurem ds. Informacji w Internecie. Ma szybko reagować na „ważne wydarzenia, ważne sprawy i kwestie wrażliwe” oraz kierować opinią publiczną w internecie. W 2015 roku został wyróżniony jako „chińska osobowość roku w Internecie” w konkursie sponsorowanym przez… Dziennik Ludowy Online. Użycie tego pseudonimu to sygnał dla całej armii chińskich trolli w Internecie, czym mają się teraz zająć.
Zheng Qingyuan  郑青原 prawdopodobnieod idiomu zhengben qingyuan — „usunąć problem u źródła” Autorzy nie zaliczają go do głównej dziesiątki badanych pseudonimów, ale omawiają jako przykład wykrywania nowych. W 2010 roku publikował znaczące komentarze przeciwko demokracji zachodniej. Chińskie źródła sugerowały, że teksty Zheng Qingyuan były formą „kierowania opinią publiczną” na poziomie Politbiura w sprawie reform politycznych, a kontekst wskazywał na przeciwstawienie się propozycjom Wen Jiabao.
Quanwei Renshi 权威人士 „autorytatywna osoba” Nie jest klasycznym homofonicznym pseudonimem jak powyższe, ale artykuł traktuje go jako istotną „sygnaturę pseudonimową.” W 2016 roku miał być użyty przez osobę z otoczenia Xi Jinping do krytyki wypaczania polityki gospodarczej w „krytycznej fazie” budowy umiarkowanie zamożnego społeczeństwa. Część obserwatorów interpretowała to jako uderzenie w Li Keqiang, choć Alice Miller — cytowana przez autorów — argumentowała, że celem byli raczej niżsi urzędnicy, odchodzący od „linii mas.”

Najważniejsze rozróżnienie: w ścisłym sensie do People’s Daily / Renmin Ribao jako publikacji należą przede wszystkim Ren Zhongping, He Zhenhua, Guo Jiping, Zhong Sheng i Zhong Zuwen. Guo Ping należy raczej do oficjalnego ekosystemu internetowego, w tym Renmin Online (人民网), a Zheng Qingyuan, Quanwei Renshi, Yue Ping i Huangfu Ping są w tekście ważnymi przykładami historycznymi lub porównawczymi, ale nie wszystkimi można je uznać za regularne marki komentarzowe samego „Dziennika Ludowego.”

Nieznane's awatar

Opublikował/a Michał Bogusz

Dodaj komentarz

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.